از دل و دیده ، گرامی تر هم                         
آیا هست ؟
- دست ،
      آری ، ز دل و دیده گرامی تر :                                   
دست  !
زین همه گوهر پیدا و نهان در تن
و جان ،
بی گمان دست گرانقدرتر است .
 
هر چه حاصل کنی از دنیا ،
                           دستاورد است !
هر چه اسباب جهان باشد ، در روی
زمین ،
دست دارد همه را زیر نگین !
سلطنت را که شنیده ست چنین ؟!
 
شرف دست همین بس که نوشتن با
اوست !
خوشترین مایه دلبستگی من با اوست
.
در فروبسته ترین دشواری ،
در گرانبارترین نومیدی ،
بارها بر سرخود ، بانگ زدم :
- هیچت ار نیست مخور خون جگر ،
                                      دست که
هست  !
 
بیستون را یاد آر ،
دست هایت را بسپار به کار ،
کوه را چون پَر کاه از سر راهت
بردار  !
 
وه چه نیروی شگفت انگیزی است ،
دست هایی که به هم پیوسته
است  !
به یقین ، هر که به هر جای ، در
آید از پای
دست هایش بسته است  !
 
دست در دست کسی ،
                       یعنی : پیوند دو جان !
دست در دست کسی
                        یعنی : پیمان دو عشق !
دست در دست کسی داری اگر ،
                                    دانی ، دست ،
چه سخن ها که بیان می کند از
دوست به دوست ؛
 
لحظه ای چند که از دست طبیب ،
گرمی مهر به پیشانی بیمار رسد ؛
نوشداروی شفا بخش تر از داروی
اوست  !
 
چون به رقص آیی و سرمست برافشانی
دست ،
پرچم شادی و شوق است که افراشته
ای !
لشکر غم خورد از پرچم دست  تو شکست ! 
دست ، گنجینه مهر و هنر است :
خواه بر پرده ساز ،
خواه در گردن دوست ،
خواه بر چهره نقش ،
خواه بر دنده چرخ ،
خواه بر دسته داس ،
 
خواه در یاری نابینایی ،
خواه در ساختن فردایی !
آنچه آتش به دلم می زند ، اینک ،
هر دم
سرنوشت بشرست ،
داده با تلخی غم های دگر دست به
هم  !
 
بار این درد و دریغ است که ما
تیرهامان به هدف نیک رسیده است ،
ولی
دست هامان ، نرسیده است به هم !

شعر از فریدون مشیری